Jak adres trafia do pamięci podręcznej - przykład współczesnego L1
L1 dla danych: 32 KB, 8-drożna, wiersz 64 B.

liczba wierszy = 32 KB / 64 B = 512
liczba zbiorów = 512 / 8 drożność = 64
adres: | znacznik (tag) | indeks zbioru | przesunięcie w wierszu |
bity: | 47 ... 12 | 11 ... 6 | 5 ... 0 |
szerokość:| reszta | 6 bitów | 6 bitów |
- Bity 0-5 wskazują bajt w wierszu (64 = 26), bity 6-11 wybierają jeden z 64 zbiorów,
a pozostałe bity są zapisywane jako znacznik i porównywane z znacznikami wszystkich 8 wierszy w zbiorze.
- Adresy różniące się o wielokrotność 4096 B (
64 zbiory x 64 B) trafiają do tego samego zbioru.
Jeżeli program używa więcej niż 8 takich adresów naraz (np. kolumna tablicy o szerokości 4096 B), dochodzi do konfliktów,
mimo że cache jest prawie pusty.
- Indeks (bity 6-11) mieści się w granicach strony 4 KB (bity 0-11), więc L1 można przeszukiwać równolegle z tłumaczeniem adresu
(VIPT). Stąd ograniczenie: rozmiar L1 = liczba dróg x 4 KB (32 KB = 8 x 4 KB, 48 KB = 12 x 4 KB).