Prosty program mierzy czas odczytu w funkcji rozmiaru tablicy, odwołując się do niej w losowej kolejności i tak, aby każdy odczyt zależał od poprzedniego (pointer chasing). Skoki czasu pokazują granice poziomów pamięci podręcznej.
p = tab[p * 8]; // adres następnego odczytu zależy od poprzedniego - brak równoległości i brak prefetch
Przykładowy wynik (i9-8950HK, jeden rdzeń):
rozmiar ns/odczyt 16 KB 2.3 <- L1 (32 KB) 32 KB 1.8 256 KB 5.5 <- L2 (256 KB) 1024 KB 11 4096 KB 12-17 <- L3 (12 MB) 8192 KB 16-29 32768 KB 70-90 <- DRAM 262144 KB 83
taskset -c 2 ./latency).
Pojedynczy pomiar bywa zaburzony przez inne procesy, więc powtórz go kilka razy.