Pierwsze procesory nie miały sprzętowego wsparcia dla liczb zmiennoprecinkowych.
Musiały być realizowane przez software oparty o operacje całkowitoliczbowe.
Koprocesor matematyczny - osobny chip, wykonuje operacje zmiennoprzecinkowe ponad 10 razy szybciej,
Wbudowany koprocesor matematyczny od 486DX i pierwszych Pentium koprocesor jest zintegrowany z procesorem,
programowany jak oddzielny układ,