Bardzo ważnym rodzajem obiektów są obiekty tworzone na stercie. W tym przypadku to programista sam decyduje o zakresie ważności i czasie życia obiektu.

Obiekty takie tworzymy (na przykład) przy pomocy operatorów new oraz new[]a usuwamy z pamięci przy pomocy operatorów delete oraz delete[]. W języku C alokację pamięci na stercie wykonuje się za pomocą funkcji bibliotecznych, np. malloc, realloc, itp.

{
  int* wsk = new int;
  ....
  delete wsk;
}

• W podanym przykładzie mamy dwa obiekty
• pierwszy z nich to wskaźnik wsk. Jest to zwykła zmienna lokalna.
• drugi obiekt, to ten utworzony na stercie. Nie ma on swojego identyfikatora, a dostęp do niego mamy za pomocą zmiennej wskaźnikowej.
• Czas życia obiektu utworzonego na stercie, to czas od momentu jego utworzenia przez system operacyjny po użyciu new, do czasu jego usunięcia przez system operacyjny po wykonaniu delete
• zakres ważności zmiennej zależy od konkretnego programu. Zmienna jest ważna dopóty, dopóki jest chociaż jedna zamienna (wskaźnik, referencja), za pomocą której mamy dostęp do tego obiektu