Po skompilowaniu funkcja jest umieszczona w pewnym miejscu w pamięci. Jej nazwa jest traktowana jako zmienna, która zawiera adres miejsca w pamięci, gdzie umieszczona jest ta funkcja.

Przykład - adres funkcji.

Utożsamienie funkcji i wskaźnika pozwala na deklarowanie wskaźników do funkcji, co często bywa użyteczne.

int (*f)(int, float);
int (*t[5])(int, float);
void g( int (*)(double) );

W powyższym przykładzie

• f jest wskaźnikiem do funkcji, która ma argumenty typu int, float i zwraca int
• t jest pięcioelementową tablicą wskaźników do funkcji, które mają argumenty typu int, float i zwracają int
• g jest funkcją, której argumentem jest wskaźnik do funkcji o jednym argumencie typu double i zwracającą int

W celu podniesienia czytelności kodu można umieścić nazwy parametrów (są one ignorowane)

int (*f)(int ile, float dlugosc);
int (*t[5])(int kierunek, float szybkosc);
void g( int (*wskf)(double x) );

Przykład - wskaźniki do funkcji